Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΑΘΕΪΑ ΚΑΙ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ


Σύμφωνα προς τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους τα εξής τρία κοινωνικά φαινόμενα, δηλαδή: α΄) η ειδωλολατρία, β΄) η φυσεοφοβία (Παγανισμός), και γ΄) η μαγεία, αποτελούσαν μέρη της πνευματικής μάστιγας που ονομαζόταν γενικά δεισιδαιμονία.
Η δεισιδαιμονία ήταν διαδεδομένη ανάμεσα στους απαίδευτους ανθρώπους, ανεξάρτητα κοινωνικής τάξης και οικονομικής επιφάνειας. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.

«Για τούτο η αναζήτηση της αλήθειας, και μάλιστα αυτή που αναφέρεται στους θεούς, είναι έντονη ορμή προς τη θεότητα. Η σχετική μάθηση και η έρευνα είναι όμοια κατά κάποιο τρόπο με ανάληψη ιερών καθηκόντων και έργο ιερότερο από κάθε θρησκευτική αποχή, από κάθε υπηρεσία στους ναούς...»
(Πλούταρχος, Ηθικά, «Περί Ίσιδος και Οσίριδος», 351Ε)...

Ο Πλούταρχος, λοιπόν, υποστήριζε ότι η μελέτη και η έρευνα γύρω από την θεία φύση είναι σημαντικότερη ακόμα και από την ανάληψη ιερατικών καθηκόντων.
Εξίσου αρνητική με την δεισιδαιμονία, είναι η αθεΐα. Τόσο οι δεισιδαίμονες όσο και οι άθεοι προσβάλλουν τους θεούς με την συμπεριφορά τους διότι αμφότεροι έχουν εξαπατηθεί και εγκλωβιστεί στην πόλωσή τους, υπερβαίνοντας την αρχή του «μέτρου άριστου», έτσι διαταράσσουν την ισορροπία που διδάσκει η ιδεολογία του Ελληνισμού, ισορροπία μεταξύ ύλης και πνεύματος.:

«... η αθεΐα, αφ’ ενός, καθώς είναι λανθασμένη πεποίθηση ότι δεν υπάρχει τίποτα μακάριο και άφθαρτο, φαίνεται να οδηγεί, με την έλλειψη πίστης στη θεότητα, σε κάποιου είδους έλλειψη αντίληψης, και καταλήγει με το να μην πιστεύει στους θεούς στο να μην τους φοβάται. Από την άλλη μεριά, η δεισιδαιμονία, όπως φανερώνει και το όνομα της, είναι αντίληψη που συνοδεύεται από πάθος, και κρίση που δημιουργεί δέος το οποίο ταπεινώνει και συντρίβει εντελώς τον άνθρωπο, ο οποίος πιστεύει πως υπάρχουν μεν θεοί αλλά πως αυτοί προκαλούν λύπη και βλάβη. Όπως φαίνεται, λοιπόν, ο άθεος είναι ακίνητος όσον αφορά τη θεότητα, ενώ ο δεισιδαίμων κινείται με τρόπο που δεν πρέπει, εκτρεπόμενος από το σωστό (...) Έτσι η αθεΐα είναι λόγος που αποδείχτηκε ψευδής, ενώ η δεισιδαιμονία πάθος που προέρχεται από ψευδή λόγο» (Πλούταρχος, Ηθικά, «Περί δεισιδαιμονίας», 165Β)

Ενάντια στην λαϊκή πίστη που θέλει τον Θεό τιμωρό, είχε καταφερθεί πριν τον Πλούταρχο, ο Πλάτων:

«Τα αίτια των συμφορών κάπου αλλού πρέπει να αναζητάμε και όχι στο Θεό» (Πλάτων, «Πολιτεία», 379c).

«Μάταια οι άνθρωποι κατηγορούν τους θεούς, υποστηρίζοντας ότι από ’κείνους προέρχονται οι συμφορές τους» (Πλάτων, «Αλκιβιάδης Α΄», 142d).

Κατά της δεισιδαιμονίας έχει γράψει και ο Πρόκλος:

«... μήτε να με αποπλανήσει το γένος δεισιδαιμόνων ανθρώπων από την ιεράν οδόν την φεγγοροβόλον, με τους λαμπρούς καρπούς» (Πρόκλος, «Ύμνος εις τας Μούσας»).

Ο Ευριπίδης, επίσης, έχει δριμύτατα καταφερθεί εναντίον της βασκανίας, μια μορφή δεισιδαιμονίας που σχετίζεται με την μαγεία:

«Είναι καθήκον σου να θεωρείς εχθρό το βάσκανο άνθρωπο
και να ακολουθείς τους σοφούς και όσους έχουν καλή ανατροφή» (Ευριπίδης, «Αποσπάσματα»).

Τέλος, ο Πλούταρχος μας προειδοποιεί, ότι πρέπει να βρισκόμαστε σε εγρήγορση για να μην καταλήξουμε στα άκρα. Δηλαδή στην δεισιδαιμονία και την αθεΐα. Κάτι τέτοιο θα το καταφέρουμε μόνο αν έχουμε ορθή γνώση του Θεού.

Στέφανος Μυτιληναίος

1 σχόλιο:

  1. Βλέπω και εδώ την θρησκεία να αποποιείται τα του οίκου της και να τα προσδίδει το φαινόμενο τηε δισηδαιμονίας στους άθεους ενώ δεν είναι παρά δικό της τέκνο και για να μας περιπλέξουν τα πράγματα μας παραπέμπουν στους αρχίους υμών προγόνους και δεν διανοούνται πως όλλα τα λεχθέντα τους είναι για μια άλλη ξεχασμένη εποχή με ξεχασμένους θεούς ενώ σήμερα τα σκύπτρα έχει πάρει ο χριστιανισμός υποκατάστατο ενός θεού δημιούργημα των άξεστων και αμόρφωτων ιουδαίων που κατάστρεψε τον Ελληνικό πολιτισμό κτηνοποίησε τον μέχρι και τότε εφυή Έλληνα και του πέρσε τις θρησκευτικές παρωπίδες της ορθοδοξίας προδίδοντας και πολεμόντας οτιδήποτε είχε σχέση με τον Ελληνικό πολιτισμό και τα ΄σαθρα των Ελλήνων ληρήματα όπως έλεγαν αλλά και λέγουν οι σημερινοί δήθεν Έλληνες που μόνον Έλληνες δεν είναι και η δεισιδαιμονία δεν είναοι παρά ένα τέχνασμα της ορθοδοξίας και όχι των Αθεϊστών γιατί η ορθποδοξία είναι εκείνη που έχει τελετουργίες για βασκανιές αφορισμούς κατάρες ανάθεμα και εξορκισμούς δαιμονίων και δεισιδαιμωνιών Αλλά τι να περιμένει κανείς από έναν λαό που έγινε έρμαιο ενός θεού που έχει όλα τα αρνιτικά εις βάρρος του και με μια φυλλάδα (αγία γραφή)του έσχους του ψεύδους της απάτης της μοιχείας της αιμονυξίας της μαστρωπίας της αδελφοκτονίας και πατροκτονίας της λεηλασίας και της γενοκτονίας. Με έναν τέτοιο θεό και τ΄έτοιους πιστούς τι μπορεί να περιμένει ένας ελευθερα σκεπτόμενος; Είσται άξιοι της τύχης σας Αυστραλός

    ΑπάντησηΔιαγραφή